Triathlon Vereniging Almere

Bij de start van de eerste van 5 verschillende wedstrijden van het Almeers Triathlon Circuit was het ijzig koud. Gelukkig mochten we onder deze koude omstandigheden hardlopen, 16,1 km op een aangepast parcours. Een dag voor de wedstrijd was het nog -18˚C omstreeks 10:00 uur. Voor sommige Russen die gewend zijn om bij -50˚C te vissen is dit warm, maar wij Hollanders vinden dat toch echt wel koud. Rond de start was het ca. -9˚C, dus dat viel reuze mee ;-) Met 325 deelnemers aan de start was het toch een aardig veld van lopers.

Nadat het startschot om 11:00 uur had geklonken vertrokken de lopers richting het oosten, tegen de wind in. Behoorlijk koud, maar ik was erg blij dat ik mijn loopjackje aan had. Er zijn natuurlijk altijd bikkels die gewoon in korte broek starten ongeacht de temperaturen, maar daar schaar ik met niet onder.

Tegen de wind in probeerde ik bij wat mannen te blijven, maar die liepen toch net iets te hard. Dan maar alleen tegen die wind in harken. Van souplesse is dan nauwelijks te spreken. Vlak voor het 1^e keerpunt, na 3 km zag ik eerst de uiteindelijke winnaar me tegemoet komen en vervolgens een klein groepje en pas daarna Thomas samen met Wannie. Achter mij zat een groot gat. Lastig om dan hard door te blijven lopen. Temeer omdat de benen toch helemaal niet blij zijn met deze temperaturen.

Na het 1^e keerpunt ging het beter, het loopt toch een stuk soepeler, ook al zal dat er wel weer niet zo uit zien, dan tegen de wind in. Zo af en toe aan de nieuwe loopstijl, ChiRunning gedacht … til je hiel op, til je hiel op…. En dat hielp wel, maar is nog lastig vol te houden.

Wat het leuke aan een heen-en-weer-parcours is, is dat je de wedstrijd een beetje kunt volgen en dat je kunt zien op welke afstand je medelopers lopen. En niet te vergeten de toeschouwers die dan ook meer van de wedstrijd mee krijgen.

Ook als mijn naam niet op mijn startnummer staat, hoor ik zo vaak mijn naam en krijg ik aanmoedigingen, ook van mijn medelopers. Dat helpt echt wel. Leuk hoor!

Eenmaal in de havenkom is het weer lekker druk. Voorzichtig aan met de bochten en dan weer lekker door over de dijk, nog steeds windje mee. Ca. 1,5 km voor het 2^e keerpunt komt Fransua in een noodvaart me tegemoet, die heeft een flink gat geslagen. Wat schetst mijn verbazing: Thomas loopt op een 2^e plek. TOPPER! Schreeuw ik, en wat een gat heeft hij ook geslagen. Wauw, dat geeft mij natuurlijk ook weer een boost. Dat heb ik wel nodig want even later ben ik bij het keerpunt en komt het lange stuk tegen de wind in. Het aftellen van de kilometers is begonnen.

Wat heb ik een respect voor al die vrijwilligers die daar voor mij en de anderen in de kou staan. Diep respect. Petje af. Ik probeer ook altijd te reageren, ook al is het maar een in een dikke handschoen ingepakte duim die omhoog gaat.

De laatste 2 kilometer zijn echt zwaar, mijn benen willen niet meer. Alsof er lood in zit. Kom op, laatste stukje, en de laatste kilometer ligt in de beschutting van wat struiken en bomen, dat scheelt. Maar dichter bij Hans Lampe, die ik de hele terug weg voor me zie lopen, kom ik niet.

De laatste bocht ga ik voorzichtig om en finish als 1^e dame Overall en 11^e totaal in 1:06:33. Enfin, na de finish het bekende verhaal: de kracht stroomt uit mijn benen en kan nauwelijks blijven staan. Merijn houdt me overeind en een EHBO-ster geeft me een foliedeken en begeleidt me naar binnen. Daar trek ik onder het genot van een warme bouillon weer snel bij.

Inmiddels heb ik gehoord dat Thomas in 58:59 als 2^e Overall is gefinisht en 1^e bij de heren senioren. Super gaaf. In de organisatie van het ATC hebben Merijn en Tjardo zich van hun beste kant laten zien door een mooie wedstrijd neer te zetten.

Bedankt ATC organisatie, vrijwilligers en toeschouwers!

Nog meer lezen? Kijk dan op onze site: http://www.stichtingtoptriathlonalmere.nl/

Lees over ChiRunning en de weg naar Ironman Regensburg waar wij ons proberen te kwalificeren voor World Championship Ironman Hawaii.

Met sportieve groet,

Nina Bakker