Challenge Almere 2026 - It's a wrap!

Challenge Almere 2026 zit er op. Een editie met meer deelnemers dan ooit op alle afstanden met elkaar wat ook te merken was aan het grote aantal deelnemers vanuit onze vereniging. We hebben veertien op de hele en meer dan twintig op de halve afstand mogen tellen! En als we door tellen met deelnemers op andere events zitten we zelfs op meer dan ooit vanuit TVA (in 1989 waren er 54!).

In deze blog verzamelen we aantal wedstrijd verslagen en nabeschouwingen van de vele TVA deelnemers.

_________________________________________________________________________________

Geesken: Het smaakt naar meer!

Twaalf september’26. Wat heb ik genoten tijdens de Challenge Almere-Amsterdam, wat een feestje! Ik heb al veel hardloop- en wandel evenementen gedaan in binnen en buitenland, maar een wedstrijd in je eigen stad is wel heel bijzonder! Zoveel supporters op verschillende plekken op het parcours van familie, vrienden, van m’n hardloop clubje en van TVA leden dat maakte het extra bijzonder en geeft zoveel energie! Dank daarvoor!

Ik had geen eindtijd voor ogen behalve finishen en het zou leuk zijn als ik voor vijf uur binnen zou zijn, en dat is me gelukt!

Het zwemmen ging fantastisch, ik was heel blij dat er genoeg ruimte was om te zwemmen en dat we niet op een kluitje aan het spartelen waren. De wissel naar het fietsen ging goed en toen op de fiets, de eerste 50 km vloog ik voor mijn gevoel over het parcours. Ik dacht alleen maar wauw ik ga lekker. 🚀Maar toen kreeg ik tegenwind. Ik kon niet meer het gemiddelde van 30 aanhouden en moest echt afzakken naar 25 en blijven trappen. Na de Stichtsebrug had ik wat ruzie met m’n bidon waardoor ik nog in het gras belandde maar gelukkig overeind gebleven en weer op koers naar de transitiezone.

Ook daar ging de wissel naar de hardloop outfit prima en het lopen ging in het begin, oké, maar ik merkte toch dat ik last had van de zon en de benauwdheid. Zodra het zonnetje weg was kreeg ik ook meteen weer wat meer energie dus het was een beetje op en af hoe het lopen ging waar ik had verwacht dat dit mij het beste af zou gaan was eigenlijk het tegenovergestelde maar I did it💪🏻🏊‍♀️🚴🏻‍♂️🏃‍♀️

En het smaakt naar meer😀

_________________________________________________________________________________

Sanne: Een zeer geslaagde dag!

Af en toe heb je van die jaren dat je heel graag ergens voor wil trainen maar het er gewoon niet echt van komt. Dat had ik dit jaar. Met verminderde motivatie, wat lichamelijke klachten en een verhuizing (wel heel leuk!) was het een jaar met weinig trainingsuren. Vooral het lopen kon ik mezelf echt niet toe zetten. Elke keer als ik weer een paar kilometer liep voelde het vermoeiend en zwaar.

In juli en augustus begon de tijd toch wel echt te dringen en ben ik weer wat meer gaan fietsen. Zaterdagochtend stond ik aan de start van de halve en ik denk dat ik nog nooit zo slecht voorbereid ben geweest. Maar daar zit dan ook een heerlijke vrijheid in: niets hoeft. Gewoon lekker sporten en van de sfeer genieten.

En dat heb ik dan ook kunnen doen! Zwemmen ging gewoon lekker soepel en ik kwam na een kleine 40 minuten het water weer uit, voor mijn doen echt een prima zwemtijd. Bij het fietsen was ik vooral bezig met de halve marathon die nog zou volgen. Fietsen is niet mijn sterkste onderdeel, dus vooral niks geks doen en gewoon de afstand vol maken. Hier begon ik wel vrij snel te merken dat mijn langste trainingsrit van het jaar een kilometer of 40 was geweest. Die aero houding gaat toch wel pijn doen als je het niet genoeg gedaan hebt! Maar gelukkig voelde de benen wel goed en kon ik redelijk fris aan het looponderdeel beginnen.

Tijdens het lopen kan ik alleen maar TVA bedanken. Overal langs het parcours stonden leden die mij luidkeels hebben aangemoedigd. Door hun enthousiasme namen ze ook het publiek eromheen mee. Dit heeft zo veel steun gegeven! Ontzettend fijn om bij zo’n thuiswedstrijd te kunnen racen. Het was ook geweldig om op de grond van het parcours telkens mijn naam tegen te komen die Evi overal had gestoepkrijt 💖

Wat is het ontzettend mooi om in eigen stad aan zo’n coole wedstrijd mee te kunnen doen. Met een tijd net boven de 6 uur kijk ik tevreden terug op een zeer geslaagde dag.

_________________________________________________________________________________

Wilco: Een heerlijk weekend!

Gisteren stond ik aan de start van mijn 7e LD triathlon hier in Almere. Gestart om 0745 en zwemmen ging best lekker met bijna vlak water.

Bij het eerste rondje fietsen viel de wind nog wel mee die uit ZW kwam maar het tweede rondje waren er al weer schuimkoppen op het water dus de laatste 50 km waren zwaar. En je moest ook oppassen dat je niet van de dijk waaide.

Bij de marathon was de eerste helft prima te doen maar na 25 km moest ik wel vaak stukjes lopen.

Maar toch weer iets voor 2000 uur gefinist en dan hoor je later op de avond in de VIP tent dat ik 3e ben geworden in mijn agegroup. Hoe leuk is dat.

En vandaag bij de prijsuitreiking ook nog een slot gewonnen voor ROTH2027.

Dus een heerlijk weekend 😀

_________________________________________________________________________________

Maryvonne: Medal Monday Challenge Almere middle distance 2026
Vooraf geen doelen, geen verwachtingen. Alleen maar de hoop dat een virusinfectie, die twee weken keelpijn gaf, m'n HRV negatief halveerde en mijn rusthartslag deed stijgen, op tijd weg zou zijn. Daar bovenop nog 🩸. Maar wie weet zou het kwartje de goede kant op vallen. Je weet het nooit op zo'n dag!

De keelpijn was twee dagen voor de race weg, de HRV iets gestegen en de rusthartslag weer gedaald. Ik hoopte vooral dat het lopen weer net zo makkelijk zou gaan als vorig jaar.

Zwemmen in een mouwloos pakje. Brrrr, fris! Koude handen en voeten! Na een paar minuten was het heerlijk zwemwater. Behouden gezwommen en blij verrast toen ik de tijd op mijn horloge zag staan. Alle trainingen buiten zijn maar moeizaam gegaan. Zo zie je maar...het kan op de dag zelf heel anders zijn.

Op naar de fiets. Toch een bodywarmertje aangetrokken. Op pad voor ca 95km fietsen. Na 30 min het bodywarmertje al uit. Warm!
Het zouden ideale windomstandigheden moeten zijn. Dat was zo tot het einde van de Oostvaardersdijk. Daarna was het ploeteren met toenemende zijwind en tegenwind. Ik was heel blij dat ik niet nog een ronde hoefde te fietsen.
Superblij met het gemiddelde.

De wissels waren niet echt snel, want ja, ik had toch geen doel, behalve de finish.
En toch gaan rekenen... "Hoe dichtbij de zes uur kan ik komen? Met het lopen van vorig jaar, zou ik best eens in de buurt kunnen komen..."

Vanaf stap 1 met lopen, zware pijnlijke bovenbenen. Tempo was hoog. Te hoog voor mij, dus direct laten zakken. Het zakte helaas steeds meer. Mijn hoofd wilde wel, maar de benen niet. Ik heb ergens geroepen 'het gaat k##, maar ik blijf lopen!' Op het Floriade terrein liep Anke gezellig mee. Dat zorgde wel dat aan die eindeloze bochten sneller een einde komt. Nog een paar keer geplast onderweg. En maar gewoon die ene voet voor de andere zetten. Heel jammer dat het lopen niet wilde.

Gelukkig komt daar dan toch een keer de finish! 6 uur en 24 minuten
De euforie mist nu nog een beetje, maar ik weet ook dat ik trots mag zijn!
Bedankt voor alle aanmoedigingen, ook uit onverwachte hoek!
_________________________________________________________________________________

Danielle: Wat een dag…

Het zwemmen ging best wel goed en ik kon daar meteen een goed gevoel uit halen. Daarna het fietsen, waarbij ik me toch echt meerdere keren heb afgevraagd waarom ik ook alweer mee deed hieraan. Al met al ging het fietsen uiteindelijk in een lekker tempo en kwam ik sneller terug bij T2 dan verwacht. Het lopen was oké, maar zeker niet gemakkelijk. Gelukkig dat er een hoop support langs de kant was!

Ik ben uiteindelijk erg tevreden met het resultaat, zeker als ik kijk naar de hoeveelheid trainingen die ik ervoor heb kunnen doen.

_________________________________________________________________________________

Wannie: Super tevreden!

Na Challenge Roth dacht ik eigenlijk: voorlopig even geen hele triathlon meer. 😅

Toch begon het een beetje te kriebelen. Niets doen tijdens Almere voelde namelijk ook niet helemaal goed. Dus na wat wikken en wegen besloot ik om dan maar voor de halve triathlon te gaan.

Maar hoe stond ik er eigenlijk voor na Roth? Geen idee. Daarna volgde namelijk nog een korte vakantie in de Franse Alpen. Uiteraard ging de sportuitrusting gewoon mee, want helemaal stilzitten tijdens zo’n vakantie is natuurlijk geen optie. 😉 Lekker fietsen, wat lopen en vooral genieten van de bergen.

Bij thuiskomst kwam er ineens nog een idee: goh, laten we ons ook gewoon inschrijven voor de halve van Epe. Op 22 augustus stond ik daar aan de start. Die wedstrijd ging verrassend goed en gaf me precies het vertrouwen dat ik nodig had richting Almere.

En dan is het ineens zover. Om 06.45 uur ging de wekker. Tijdens het ontbijt kon ik nog mooi de start van de dames en heren op de hele volgen. Daarna de fiets gepakt en richting het parc fermé. Het blijft toch heerlijk, zo’n thuiswedstrijd!

Wetsuit aan, spullen klaar en een plekje gezocht in de rolling start. Als zwemmer ben ik niet bepaald een snelheidsduivel, dus ergens mooi in het midden van het startveld aangesloten. Het zwemmen ging eigenlijk precies zoals gehoopt: rustig en steady. Na ruim 37 minuten kwam ik het water uit en kon het onderdeel beginnen waar ik me toch wat meer thuis voel: fietsen.

Voor we de stad uit waren, was het nog behoorlijk druk en viel het inhalen niet altijd mee. Maar eenmaal op de dijk kwam er ruimte en konden we snelheid maken. Gelukkig waren mijn fietsbenen nog gewoon aanwezig. Met een gemiddelde van bijna 40 km/u kwamen we weer terug richting T2.

En dan nog het lopen. Ook daar ging het in het begin verrassend lekker. De eerste 10 kilometer gingen in minder dan 40 minuten. Oei… dat gaat eigenlijk wel erg hard. 😂

En ja hoor, dat bleek ook wel. Het tweede rondje werd duidelijk wat zwaarder. Maar het was vooral een kwestie van blijven lopen, blijven genieten en richting dat stadion.

Met een looptijd van 1:27 uur en een eindtijd van 4:36 uur kwam ik super tevreden over de finish.

En dan blijkt ook nog dat er een mooie verrassing op me ligt te wachten: 2e plaats bij de heren 50-54! 🥈

Wat een geweldige wedstrijd is en blijft Almere. De sfeer, het parcours, de organisatie en natuurlijk het feit dat het praktisch een thuiswedstrijd is, maken het iedere keer weer bijzonder.

Van tevoren wist ik eigenlijk niet goed wat ik mocht verwachten na Roth, maar uiteindelijk werd het een hele mooie afsluiting van deze periode.

Bedankt weer voor het neerzetten van zo’n geweldige wedstrijd! 🙌

4:36 – 2e H50-54 – super tevreden!

_________________________________________________________________________________

Leon: Wat. Een. Dag.

In 9:51:54, nog steeds onwerkelijk. Het doel was genieten van mijn eerste hele triathlon en met een goede dag zou ik rond de 10:30 moeten kunnen halen.

Het begon al met het zwemmen, heerlijk ontspannen kunnen zwemmen en stond ik na 1:01 weer op de kant, wat al sneller was dan gehoopt, maar nog een lange dag te gaan.

Op de fiets ging het eigenlijk best lekker. In de eerste ronde heerlijk gereden en aan de wattages gehouden. Na de eerste ronde kwam ik door met 36 gemiddeld. In de 2e ronde was de wind wat gedraaid en aangetrokken, hier bewust iets teruggenomen want ik wist dat er nog een marathon ging komen. Ik kwam met 5:01 van de fiets, dit was echt een stuk harder dan ik van te voren had verwacht! Nu leek het te kunnen lukken om onder de 10:30 te finishen!

Ik begon scherp en goed aan de marathon. In de eerste ronde moest ik me echt inhouden, maar wat ik vooral heb gedaan is genoten. Genoten van alle support langs de kant en hoe lekker ik liep. Vanaf km 25 begonnen de bovenbenen wel pijn te doen, maar ik heb wel lekker proberen te blijven lopen. De laatste ronde deed wel zeer maar langzaam kwam ook het besef dat zelfs onder de 10 uur mogelijk zou kunnen zijn. Uiteindelijk liep ik mijn eerste marathon ooit in 3:38! Eenmaal bij de finish luidde ik de ‘first timers’ bel en liep ik vol ongeloof naar de finish waar Lichelle op mij stond te wachten om mijn medaille om te hangen!

Wat een dag bij Challenge Almere-Amsterdam . Nu vooral nagenieten en herstellen.